|
Azınlıkların Kurduğu Zararlı
Cemiyetler
Özellikleri
Mondros Mütarekesi'nden sonra,
ordunun terhis edilmesi ve devlet otoritesinin kalmaması üzerine ortaya
çıktı.
Azınlıklar tarafından, işgalci
emellerine hizmet eden kuruluşlardı.
Anadolu hareketine ve Türklerin
milli devletine karşıydılar.
Bu cemiyetlerin hepsi Rum
Patrikhanesi tarafından yönetiliyordu.
İtilaf Devletlerince ekonomik
ve siyasi açıdan destekleniyorlardı.
Wilson İlkeleri'ne göre
bulundukları yerlerin kendilerine verilmesini
istiyorlardı.
Mondros Mütarekesi'nin yedinci
ve yirmidördüncü maddelerini uygulatmak istiyorlardı.
Mondros Ateşkes Antlaşması'nın
7. maddesi şu şekildeydi : "İtilaf Devletleri güvenliklerini tehdit edecek bir
durumun ortaya çıkması halinde, herhangi bir bölgeyi işgal
edebilecek."
Mondros Ateşkes Antlaşması'nın
24. maddesi şu şekildeydi : Altı Vilayet adı verilen yerlerde bir kargaşalık
olursa , bu vilayetlerin herhangi bir kısmı işgal
edilebilecek.
Cemiyetler
Mondros Mütarekesi'nden sonra
Türk ordusunun terhisinden cesaret alan bazı azınlıklar, Milli Mücadele'ye karşı
bir takım cemiyetler kurmuşlardı.
Mavri Mira
İstanbul'daki Rum Patrikhanesi
tarafından kurulan bu cemiyet, Bizans İmparatorluğu'nu yeniden canlandırmak ve
Ege Bölgesi'nde ilerleyen Yunan ordusuna yardımcı olmak amacını güdüyordu.
Çalışma alanı; Bursa, Kırklareli, Tekirdağ, İstanbul ve Bandırma idi. Yunan
Kızılhaç, Resmi Göçmenler Komisyonu, Rum okullarındaki izcilik kurumları, Mavri
Mira'nın emrinde çalışıyordu.
Trakya ve Yunan Komitesi
Trakya'nın işgalinden doğan
sorunları Yunanistan açısından çözmeye çalışan bir örgüttür. Buradaki milli
direnişi ortadan kaldırmak ve tüm Doğu Trakya'nın Yunanistan'a verilmesini
sağlamak temel amaçlarıydı.
Pontus Rum Cemiyeti
Yunanistan'ın milli örgütü olan
ve Yunanistan'ın 1829'da bağımsız olmasını sağlayan Etnik-i Eterya Cemiyeti
Tarbzon ve dolaylarında bir Rum Pontus Devleti kurmak amacıyla Pontus Rum
Cemiyeti'ni meydana getirdi.
Kordos Cemiyeti
Yunanistan tarafından
İstanbul'da "Rum Göçmenleri Merkez Komisyonu" adıyla kurduruldu. Derneğe
İstanbul, Trakya, Trabzon, Marmara kıyıları ve İzmir gibi yörelerde düzeni
bozma, Yunanistan'dan gelen özel görevlileri Rum göçmeni göstererek Doğu
Karadeniz dolaylarına yerleştirme, bu yörelerdeki Rum azınlığı sayıca çoğaltam
görevi verilmiştir.
Ermenilerin Kurduğu Cemiyetler
Daha önceleri Ermenilerin
krumuş oldukları "Taşnaksütyun" ve "Hıncak" adlı gizli örgütler milli mücadeleye
karşı çıktılar ve işgalcilerle işbirliği yaptılar.
Ermeni Patriği Zaven Efendi de
Mavri Mira'ya benzer bir örgüt kurup Rumlarla işbirliği yaptı. Zaven Efendi
tarafından kurulan bu cemiyetin adı, "Rum-Ermeni Birliği Komitesi" idi. Ermeni
İntikam Alayları da, Fransızlardan aldıkları destek ile Adana ve dolaylarında
faaliyet gösteriyorlardı.
Yahudi Cemiyetleri
Yahudilerin çok büyük bir
çoğunluğu bölücü çalışmalarda bulunmadı, ancak "Makkabi Cemiyeti" ve "Alyans
israilit Cemiyeti" işgalcilere destek verdi.
Milli Varlığa Düşman
Cemiyetler
Özellikleri
Milliyetçi amaçlara tamamen
karşıydılar.
Osmanlıcı ve
hilafetçiydiler.
Başat Hürriyet ve İtilaf
Fırkası etrafına toplanmışlardı.
Anadolu hareketine
karşıydılar.
Ulusal örgütlere karşı direniş
göstermişlerdir.
Manda ve himaye
taraftarıydılar.
Hürriyet ve İtilaf Partisi
Kasım 1911'de Trablusgarp
Savaşı'nın yarattığı kaos döneminde Ahrar ve Mutedil Hürriyetperveran
Fırkalarının birleşmesinden oluşmuştur. İttihat ve Terakki karşıtı olan bu
fırka, bağımsızların ve gayr-i müslüm mebusların desteğiyle güçlendi. Fırka'nın
temel amacı, İttihat ve Terakki iktidarını yıkmaktı. Programında Osmanlcılığı,
özyönetimi, özel girişimi, meşrutiyeti ve liberal iktisat'ı savunmaktaydı. 1912
"sopalı seçimleri" ne kadar iktidarda kalan parti bu seçimde ancak 6
milletvekilini Meclis'e sokabildi.
Bundan sonra parti sıkı bir
muhalefete yöneldi. "İkdam" ve "Alemdar" gazeteleri partinin yayın organı oldu.
1913'deki Babıali Baskını'ndan sonra parti dağılmaya başladı.
Mahmut Şevket Paşa suikastından
sonra bir kısım parti mensubu yargılandı, idam edildi, Sinop'a dürgün edildi ve
ordan Avrupa'ya kaçtı.
Cemiyetler
Bu cemiyetler Mondros
Mütarekesi'nden sonra Osmanlı Devleti'nin bağımsız yaşayamayacağını düşünen,
Milli Mücadele'ye karşı manda ve himaye yanlısıydılar.
Sulh ve Selamet-i Osmaniye
Fırkası
Bu cemiyet milli mücadeleye
karşı çıkan Damat Ferit Hükümeti'ni desteklemiş, padişah ve halifeye bağlı
kalmakla vatanın kurtulacağını savunmuştur.
Kürdistan Teali Cemiyeti
Mondros Ateşkes Antlaşması'ndan
sonra kurulan bu cemiyet Wilson İlkeleri'nden yararlanarak özerk bir Kürt
devleti kurmak için mücadele etmiştir.
Teali-i İslam Cemiyeti
İşgalcilerle mücadele
edilemeyeceğini, bundan dolayı halifenin etrafında toplanmanın gerekliliğini
savunmuşlardır.
İngiliz Muhibleri Cemiyeti
Bu cemiyetin başkanı bir
İngiliz din adamı olan Rahip Fru idi. İşgallere karşı koymanın olanaksız
olduğunu savunan bu cemiyete Damat Ferit de üye idi.
Wilson Prensipleri Cemiyeti
Ülkeyi Milletler Cemiyeti
içerisinde diğer devletlerle eşit haklara sahip bir varlık haline getirmek
amacıyla kurulmuştur.
Kurucularının Amerika Birleşik
Devletleri'nin manda ve himayesi altına girmekten yana oldukları
bilinmektedir.
Hürriyet ve İtilaf Fırkası
İttihat ve Terakki Partisi'ne
düşman olarak çıkan bu cemiyet, Anadolu'daki milli kurtuluş hareketine karşı en
büyük tepkiyi göstermiştir. Bu parti (fırka) Damat Ferit tarafından özellikle
milli direnişe karşı yönlendirilmiştir.
|